همه چیز از ترانه ی The power of loveشروع شد که اشتباها در یک کاست selection ضبط شده بود. کاستی که عاشقش بودم و تنها اهنگیش که گوش نمی دادم همین آهنگ بود. اشتباها یکبار آن را در اتوبوس که به سمت شاهرود می رفت شنیدم. فریاد من در اتوبوس(!) آغاز ماجرایی شد که با کارهای سلن دیون رابطه برقرا کنم. بعدها فهمیدم سلن دیون –که دست کمی از افتخاری در خواندن آهنگهای دیگران ندارد!- این ترانه را از روی لارا برانیگن خوانده است. اما تفاوت ره از کجاست تا به کجا. البته در خوبی صدای سلن شکی نیست. اما هرگز زیباییهای صدای لارا و همچنین تواناییهای آن را ندارد. آن صدای خش دار که تا حد شجریان می تواند اوج بخواند و ...چه بگویم. فقط باید این آهنگ را مثل من در غروبی آن هم کنار ساحل دریای بابلسر بشنوید تا پرواز روحتان را تجربه کنید..

Laura Branigan (July 3, 1957 – August 26, 2004)

خواننده و ترانه سرا و بازیگر مشهور آمریکایی بود. او ایتالیایی و ایرلندی تبار بود. در سال 1982 با موفقیت کاست "Gloria" در آمریکا مشهور شد. اما در دنیا با آثار بعد از آن مثل  " Self Control", "Solitaire" و "How Am I Supposed to Live Without You". معروف است. او همچنین در فیلمها نیز ترانه هایی را خوانده است.

آثار

آثار گردآوری شده


جوایز

Year

Award

Category

Song

Result

1982

Grammy Awards

Best Pop Vocal Performance - Female

"Gloria"

Nomination

1983

Grammy Awards

Album of the Year

"Imagination" (Flashdance soundtrack)

Nomination

1983

Grammy Awards

Best Soundtrack

"Imagination" (Flashdance soundtrack)

Won ^

1984

Grammy Awards

Best Soundtrack

"Hot Night" (Ghostbusters soundtrack)

Nomination

1984

American Music Awards

Favorite Pop/Rock Female Video Artist

"Self Control"

Nomination

1984

Tokyo Music Festival

Grand Prix Award for Best Vocal Performance

"The Lucky One"

Won

و جوایز بین المللی بیشمار که حجم مجله را بالا می برد.

موقع ترجمه این قسمت گریه ام گرفت! آدم باید زیبایی کار این آدمها را حس کند تا ببیند چقدر نوشتن این قسمتها سخت است. او در منزل شخصی اش در Long Island, واقع در نیویورک فوت کرد. در اثر یک بیماری ناشناخته ی مغزی که مدتی به آن دچار شده بود و بطور ناگهانی. لارا سوزانده شد و خاکسترش بر فراز Long Island Sound پخش شد.